Υπερβορεία

Είναι αλήθεια ότι περιπλανηθήκαμε πολύ στην Υπερβορεία. Χωρίς δουλειά, χωρίς σκοπό, χωρίς ευθύνες περπατήσαμε στους παγετώνες. Ζήσαμε σε μια απέραντη λευκή ημέρα. Πεινούσαμε, μας κυνήγησαν λύκοι, οι Λάπωνες σκάρωναν για μας σκωπτικά τραγούδια.

Μας ξέχασε όλος ο κόσμος. Ακόμα και η αγαπημένη μας παντρεύτηκε και έκανε παιδιά.

Γράψαμε εντούτοις τις περιπέτειες μας σε ένα βιβλίο. Κάποτε οι νέες γενιές ή οι εξωγήινοι (μη το γελάτε) θα διαβάσουν αυτό το βιβλίο, που τώρα είναι θαμμένο στα χιόνια. Και μέσα από τις αφηγήσεις του θα κατανοήσουν λίγο καλύτερα τον κόσμο...

Τρένα

Καπνοί αναθρώσκουν από τις καμινάδες της πόλης. Δεν είναι σπίτια, αλλά χιλιάδες τρένα, έτοιμα να ξεκινήσουν προς όλες τις κατευθύνσεις.

Γέρος

Τα φύλλα του δάσους άσπρισαν. Ή μήπως μεσα στο μυαλό ενός γέρου όλα άσπρισαν; Το πρωινό μοίρασε πάχνη στα δέντρα - σαν να δίνει ελεημοσύνη...
Επιμένω: δεν βρισκόμουν σε χιονισμένο τοπίο, αλλά μέσα στο μυαλό ενός σοφού γέρου.

Άγνωστος

Ο άγνωστος που με κοίταζε και μου χαμογελούσε από μακριά, πλησίασε και με αγκάλιασε συγκινημένος. Ήταν ο καλύτερός μου φίλος, μου είπε, που νόμιζε ότι είχε πεθάνει και όλοι τον ξέχασαν...

Τηλεσκόπιο

Έσπασα κατά λάθος το τηλεσκόπιο μου. Αντί να το επισκευάσω όμως,  αγόρασα αμέσως έναν μεγεθυντικό φακό. "Με αυτόν θα προσπαθήσω να βρω απαντήσεις στα ερωτήματα που με ταλανίζουν" σκέφτηκα. "Θα αντιστρέψω την συλλογιστική των πειραμάτων και των παρατηρήσεών μου. Αντί να μελετάω τα ουράνια φαινόμενα θα εξετάζω εκ του σύνεγγυς τα επίγεια. Θα κοιτάζω τους πόρους του δέρματος μου, τις πτυχές του πατώματος, τις μικρές ρωγμές των τοίχων, τους κόκκους της άμμου"...

Δυστυχώς το μόνο που έκανα ήταν να καίω - όλη μέρα - μυρμήγκια, συγκεντρώνοντας τις ηλιακές ακτίνες πάνω τους, καθώς αυτά κινούνταν σε συστοιχίες.

Και τότε κεραυνοβολήθηκα από ένα συμπέρασμα. Όπως εγώ χρησιμοποιούσα ως όπλο την διαθλαστική ιδιότητα του φακού μου και εξολόθρευα ανυποψίαστα πλάσματα, έτσι κάποιο ον ανώτερο από μένα,  συγκέντρωνε αόρατη ακτινοβολία πάνω μου και προκαλούσε ραγδαία φθορά στα κύτταρα μου: ο θάνατος με τον μεγενθυντικό του φακό τον χρόνο.

Γρήγορα έσπευσα να επισκευάσω το τηλεσκόπιο μου. Είναι πολύ καλύτερο, για ψυχολογικούς λόγους, να κοιτάμε τα άστρα.

Προσήλωση

Έγινε σεισμός. Τα λόγια που είχαμε στο στόμα θρυμματίστηκαν. Ρίγη διαπέρασαν τα οστά: δονήσεις και παλμοί. Ωστόσο τα μάτια μείναν προσηλωμένα στα άστρα. Οι γήινοι σεισμοί δεν τα επηρεάζουν. Είναι καθυποταγμένα σε μια άλλη κοσμική παλίρροια. 

Ρυτίδωμα

Η μάσκα που φοράω ταίριαζε τόσο με την δικιά σου. Ήταν ένα ωραίο ζευγάρι μασκών. Και μεις βέβαια πίσω από αυτές ευτυχισμένοι. Ώσπου εμφανίστηκε αυτή η ρωγμή πάνω στην μάσκα σου... Αρχικά αναρωτήθηκα αν επρόκειτο για ρυτίδα. Θα ήταν περίεργο να γεράσεις πριν από μένα.
Η ρωγμή επεκτάθηκε και άλλο. Και σε λίγο καιρό η μάσκα σου άνοιξε σαν αυγουστιάτικο φρούτο που ήταν έτοιμο να σκάσει. Από μέσα αναδύθηκε ένα περίεργο λουλούδι - το πραγματικό σου πρόσωπο.